Poprzez flatland na Jomopro, mój ostatni trip na zawody Ninja Spin, czy napływ wielu świetnych filmików flatlandowych i rozmowy z wieloma osobami, dużo ostatnio myślałem o flatlandzie. I nie chodzi tu tylko o przeróżne triki, ale ogólną istotę tego sportu, co doprowadziło do poniższych wniosków.

Justin Miller podczas jazdy w niskich temperaturach. Zdjęcie: Fat

Przez ostatnich parę lat dobrze poznałem garstkę jednych z najlepszych flatlanderów, używając własnych pieniędzy do podróży na przeróżne zawody na całym świecie. Złożyłem nawet swój własny rower do Flatu, który dzielnie mi służy podczas samotnych sesji na parkingu. I jako jeden z Riderów w medialnym świecie BMX, który ma wiele związanego z flatlandem, często czuję się zobowiązany by umieszczać coś flatowego na tej stronie oraz w magazynie, ze strachem że jeżeli ja tego nie zrobię to nie zrobi tego nikt. Ale nawet pomijając obowiązek dziennikarza czuję, że jeżeli pokazałbym innym to, co widzę w tym sporcie i dlaczego tak wiele innych ludzi widzi to samo, to może flatland zacząłby wyrastać ze statusu mniejszości, jaki nabył w świecie freestajlu. Ale przed wypchnięciem go z głębi najpierw warto zobaczyć, dlaczego czuje się on tak daleko za czołówką. Dziesięć lat temu flatland wyglądał zupełnie inaczej niż teraz. Oczywiście nadal jest to osoba na rowerze kręcąca się i jeżdżąca po okręgu, ale jeżeli w tamtych czasach ludzie widzieli relacje z zawodów w telewizji (zobacz zawody BS i X Games poniżej) to widzieli sporą płaską powierzchnię pod upalnym słońcem i jednego faceta na środku tego miejsca. Było rzadkością, jeżeli ludzie stali niedaleko sportowca i tworzyli prawdziwą widownię. Wracając do widza, Rider dotykał stopą koła by jego rower przejechał jeszcze kawałek przed zatrzymaniem się i koniecznością ponownego startu. Było trochę podekscytowania w tym sporcie, ale było to pokazane widowni w najgorszy możliwy sposób. Dawało to Riderom, organizatorom zawodów i producentom telewizyjnym nutkę wątpliwości. Usprawiedliwię te braki tym, że flatland w tamtych czasach był młody i słabo rozwinięty oraz tym, że pokazywanie w telewizji tego typu sportów było czymś nowym.

Jak wyglądały zawody kiedyś. Zdjęcie: Google...

W dzisiejszych czasach organizatorzy zawodów flatlandowych rozgryźli jak powinno to wyglądać by był to sport tak samo przyjemny dla widza jak dirt czy park. Poprzez umieszczenie widowni blisko Riderów, stworzenie sympatycznej atmosfery, która jest ekscytująca a czasem nawet dramatyczna, organizowanie komentatorów, którzy rozumieją Riderów i potrzeby widzów, zawody flatowe stały się wreszcie czymś, co odnosi sukces. Obecna jazda jest na tyle rozwinięta, że może być naprawdę przyjemna dla oka. Dzisiejsi mistrzowie tego sportu potrafią być tak samo ekscytujący jak ktoś zjeżdżający z quo tera czy boxa i także mają tą nutkę strachu, bo jeżdżą i kręcą się o wiele szybciej. Warto dodać, że nie zapominają też o stylu, jak i o wyglądzie swego roweru, o czym zaraz napiszę.

Jak wyglądają zawody flatlandowe teraz. Zdjęcie: Google...

Uwierz lub nie, ale jazda na rowerze jest w pewnym stopniu oparta na „imidżu”. Jak myślisz, dlaczego Edwin DeLaRosa jest nadal popularny po tych wszystkich latach? Nie jest tak wcale, dlatego że wypuszcza fajne filmiki albo wygrywa jakieś zawody. Jest tak ze względu na jego „imidż”, który inni riderzy podziwiają. Spójrzmy prawdzie w oczy, wygląda nieźle robiąc to, co robi…każdy dzieciak chce wyglądać i czuć się tak samo. Pokaż mi dzieciaka, który mówi, że nie zależy mu na wyglądzie a ja pokażę Ci takiego, który mówi tak tylko by być fajnym. Rozumiesz? Bez obrazy dla Trevora Meyera czy Andrew Ferisa, ale gdy oglądałem flatowe zawody X Games, na ESPN w 2000, nie widziałem nikogo, kto wyglądał świetnie albo tak, że bym go podziwiał za jego wygląd. Wszakże, na Ninja Spin parę tygodni temu było więcej niż garść Riderów, którzy wyglądali modnie i stylowo i zachowywali się jak gwiazdy rocka. Mieć takich prosów, których młodzi riderzy podziwiają i chcą naśladować jest wielkim krokiem w dobrą stronę dla naszego sportu.

Zdjęcie: Christian. Wzięte z matthiasdandois.com

Teraz, gdy flatland został zaprezentowany publiczności, jako zabawny, ekscytujący sport z jazdą na wysokim poziomie, profesjonalnymi sportowcami, którzy dbają o swój wygląd, ile czasu minie zanim  wróci on do swego głównego nurtu? I jak do tego dojdzie? Nie mam jeszcze odpowiedzi na te pytania, ale mam nadzieje, że nastąpi to wcześniej czy później. Cieszę się że w pewnym sensie jestem częścią tego sportu bo jest on naprawdę przyjemny. -Fat Tak wyglądał flatland w telewizji w 2000 roku... (ESPN) http://www.youtube.com/watch?v=0vlPIRCKk2o Tak wygląda teraz... (MTV Japan) http://www.youtube.com/watch?v=s8kLMbT9zDo Źródło: [bmx.transworld.net]